آخرین تورهای ترکیبی پکن شانگهای

پکن (Beijing)

پکن پایتخت چین و یکی از چهار منطقه خود گردان در جمهوری خلق چین است که در تقسیم بندی کشوری این جمهوری، معادل استان هستند. در میان روش های متفاوتی که برای نگارش واژه های چینی به خط لاتین وجود دارد، در روپکن پایتخت چین و یکی از چهار منطقه خود گردان در جمهوری خلق چین است که در تقسیم بندی کشوری این جمهوری، معادل استان هستند. در میان روش های متفاوتی که برای نگارش واژه های چینی به خط لاتین وجود دارد، در روش لاتین نویسی نقشه پستی چین و لهجه جنوبی چین، نام این شهر به صورت (peking) و در روش پینیین (Pinyin) و زبان استاندارد ماندارین، پکن به شکل (Beijing) ثبت می شود. این شهر با مساحت حدود 16/800 کیلومتر مربع در شمال شرقی کشور، در شمالی ترین بخش از دشت های شمالی چین قرار گرفته وبه جز بخش کوچکی که از جنوب شرقی با استان خود مختار تیان جین مرز مشترک دارد، در تمام جهات دیگر با استان هبی هم مرز است. رشته کوه هایی در شمال، شمال غربی و غرب پکن امتداد یافته و کوه دانگ لینگ در غرب شهر با ارتفاع 2303 متر مرتفع ترین کوه نزدیک پکن است. دو رود یانگ دینگ و چائوبای مهم ترین رودهای پکن هستند. کانال بزرگ چین از این شهر آغاز می شود و سپس به سمت جنوب و شهر هانگ زو در استان زی جیانگ در شرق چین ادامه می یابد. سد می یون بر روی رود چائوبای بزرگ ترین سد نزدیک پکن است و درصد زیادی از آب مورد نیاز آن را تامین می کند.

آب و هوای این شهر در تابستان، تحت تاثیر آب و هوای قاره ای، گرم و مرطوب همراه با وزش بادهای مانسون از شرق آسیا است. زمستان ها با نفوذ جریان سیبری، هوایی خشک و سرد به پکن وارد می شود. هوای این شهر آلوده است و وزش طوفان از روی کویرهای واقع در شمال و شمال غربی چین گرد و غبار زیادی را وارد آسمان آن می کند، به طوری که گاهی از باران مصنوعی برای پاک کردن این گرد و غبار استفاده می شود.

 

شانگهای (Shanghai)

بندر شانگهای در سواحل شرقی چین، در دهانه رود یانگ تسه، در فاصله 1070 کیلومتری جنوب شرقی پکن و در موقعیت جغرافیایی 31 درجه و 21 دقیقه شمالی و 121 درجه و سی دقیقه شرقی قرار دارد. شانگهای پرجمعیت ترین شهر چین و بزرگ ترین بندر جهان است. مساحت شهر و حومه آن حدود 6.340 کیلومتر مربع می باشد. این شهر در حقیقت یک شبه جزیره میان رود یانگ تسه، خلیج هانگ ژو و چند جزیره کوچک تر است. ارتفاع متوسط شانگهای از سطح دریا، چهار متر است و تنها چند تپه کم ارتفاع در جنوب غربی آن وجود دارد. رود هوانگ پو، انشعابی از رود یانگ تسه، شانگهای را به دو قسمت تقسیم کرده است. در غرب این رود بافت قدیمی شهر به نام پوکسی و در شرق آن قسمت جدید شهر که پودانگ نامیده می شود قرار دارند. در تقسیمات کشوری چین، شانگهای یکی از چهار منطقه خود گردان این کشور اعلام شده است.

آب و هوای شانگهای معتدل و مرطوب است و چهار فصل مشخص در این آب و هوا دیده می شوند. زمستان های نسبتا سرد کم بارش و تابستان های گرم و مرطوب و بهار و پاییز معتدل از مشخصات آب و هوایی این شهر هستند. در این شهر دمای زیر صفر کمتر دیده می شود و به دلیل مهاجرت با دریا، رطوبت هوا در تمام سال نسبتا بالا است. در مجموع آب و هوای شانگهای را می توان با شهرهای ساحلی شمالی ایران مقایسه کرد.